Wintertijd

Slaaptekort...

Soms heb je het idee dat je in een film-sc?ne zit die zich steeds herhaalt. Zo was het ook gisteravond. Natuurlijk had iedereen in m'n woning-cooperatie de wasserette het hele weekeind geboekt, dus kon ik tussen negenen en twaalven aan de slag. Dan heb je nog mazzel dat je in Uppsala woont, want in Stockholm doen ze gewoon na tienen de stroom afsluiten.

E?n van de weinige voordelen met die gedeelde washokken in dit land is dat het vaak van die industri?le wasmachines en -drogers zijn. Dus 20 Kg was duurt maar een uur om schoon te krijgen, en dan anderhalf om het strijkvrij droog te krijgen. Maar daar moet je op wachten. Want er staan anderen in de rij. Zo gisteren natuurlijk ook.

"Ik ben moe", zei Lisa, "ik ga maar 'ns naar bed". Geen zin hebbend de was 's ochtends in allerijl binnen te halen zei ik dat ik "zo ook kom". Iets wat ik eigenlijk haat, want op ??n of andere parano?de manier doet me dat apart naar bed gaan altijd vermoeden dat ik in een slecht huwlijk ben beland. Maar zo gezegd zo gedaan.

Nu rook ik tegenwoordig Javaanse Jongens, iets wat ik in Nederland nooit deed, en ook iets wat door EP's Trailer Park kernachtig bezongen werd met de woorden When we broke up, we both started smoking.. Dus niet getreurd, ik kon een peuk roken, wat met m'n site vogelen en een episode FarScape bekijken. Men valt terug in vrijgezellen-gedrag. Om half twee haalde ik toch de was maar 'ns op, om daarna nog 'ns een robbertje Call of Duty te spelen en de huizen aan de andere kant van de straat te fotograferen. Al met al half vier voordat je slaapt.

Op m'n balcon staand kwam ik tot de conclusie dat ik als nachtbraker me op een hele tastbare manier aan iedereen en diens bestaan ontkoppeld voel. Je bent, als je zo laat op bent zonder redenen of alcohol, verworden tot een voyeur, een buitenstaander die alleen maar observeert. Kijken naar de mensen en hoe ze hun lichten uitdoen, kijken naar de hemel die schittert in al z'n stilte, kijken hoe de laatste nachtbus, grauw en leeg, zich een baan ploegt door de half bevroren sneeuw, het groene gezicht van de chauffeur wat je meewarig aankijkt in het voorbijgaan.

En toen kwam het. Het beroemde punt in de nacht waarop de rasechte nachtbraker zich de eeuwige vraag stelt: *NU* naar bed om een paar uur slaap te krijgen, of er gewoon schijt aan hebben en vroeg naar het werk gaan?

Posted by Chris at February 16, 2004 04:34 PM