Wintertijd

Louisiana

The Louisiana Museum of modern art, just north of Copenhagen is located at the coastal road to Helsingör. It is one of the most beautiful museums I have seen to date. So far I've been there twice and I enjoyed the gardens, buildings and surroundings enormously.

The trouble is the art. About 10 years ago, it featured an Andy Warhol exhibition and this time around there was a Max Ernst exhibition. I don't like their work, and judging by the quotes of Ernst they had scattered around the exhibition, he was a right pretentious tosser too.

I guess I don't like the serious modern art crowd. They seem self-important bags of wind, really. Besides... The orbs with the thingy on top are supposed to be eyes, but I can't help thinking I saw boobs. Does that make me a typical geek of tech?

Istanbul

It's a bit late, but I wanted to update the website with the photos from Istanbul. The gallery of it can be found right here. This gallery can now also be found on the left hand side menu.

I've also reworked the Israel gallery somewhat by adding more pictures and changing the order of things. I still need one decent portrait photo to add though, but that's just me being a "yeke".

Nargilah

Smoking water pipes (a Nargilah, as the locals call 'm) is a favourite pass-time in Israel. Although most of the people I witnesses smoking a Nargilah are of Israeli Arabic, Palestinian or Druze descent.

Daniel, 8 and 9 months

Kinereth - The Sea of Galilee

Many believe this is where Jesus walked on water, and the popular joke among the locals is "you can still visit the path of boulders on which he did". Kinereth is the only sweet water lake of Israel, and supplies a lot of water. It's a lovely area, close to Kfar Nachum I wrote about.

This picture was taken in the city of Tveriyya, otherwise known as Tiberias. It's a bit of a shit hole, but then it does feature a gorgeous lake, very good fresh fish and an annual Bluegrass festival.

Sachneh

Instead of swimming pools or the beach, which have their respective disadvantages of chloride and sand, in Israel you can go to the Kibbutz Sachneh which is a natural well that got pimped somewhat. As a bonus there are ruins of the Crusader castle Belvoir nearby, but that's another story.

Kfar Nachum II

Earlier I wrote about this priest I met in Capernaum, and this is the environment he works in.

The fields of flowers across the road:

The church he presides over:

And the Galilee by night:

Arno @ Santa Cruz

Apart from being one of my dearest friends, he's got the talent to look deliciously gay. Even though he isn't, albeit not for lack of trying.

Bahai Gardens II

By Night as seen from the German Colony.

Bahai Gardens, Haifa, Israel

By daytime as viewed from the top half.

Ceasarea, Israel

My Boy, ~8 months.

Eilat, Israel

Espel, Noordoostpolder, Netherlands

Giethoorn: The Venice of the North

Bumfuck, North Carolina

Didn't have a lot of time to drive around and do a lot of photography, but this cornfield cum country road combo seemed to epitomize the surroundings of Charlotte...

Charlotte, North Carolina

As seen from a moving vehicle.... It's not the greatest photo ever, but I just liked the spires and the light.

Lombard Street, San Francisco

"The Crookedest Street in the World" is what they call it. Lombard street. The funny thing is that this street is a couple of miles long, but the "Crookedest" bit is just one block that features 8 hair pin turns designed to decrease the steepness of the decline it's on.

Americans are, admittedly, kinda funny that way. You build a street that is straight as an arrow for miles, put a couple of turns in and call it the "something something" of the WORLD. Of course. I wonder what world though. Probably the people that named it thus never set foot in Old Jerusalem, Yafo, Akko, Nazareth or, for that matter, any ol' European city with its roots in the dark ages. Hell, just drive through Fjord country in Norway, and... well... you get the picture.

Having said that, seeing the Japanese go nuts with their cameras on this stretch of road is more than vaguely amusing.

Santa Cruz III

Sweden, Mälardalen.

San Francisco, Hashbury

Only in Hashbury will you find that many hippies and alternative people. Södermalm in Stockholm reminds of it, but then they usually put communism in their hippieness. I didn't see many red flags in Hashbury. Being a farm boy, I look at this enclave and think to myself that they ought to get a life though, with their peace signs, pot, "World Discussion Tables" and Organic pepper.

Hate hippies. Always have, always will. With or without the communism. To quote George Thoroughgood: Get a haircut and get a real job.

San Francisco, Castro and 18th.

And then they say that San Francisco is the Gay Capital of the world. All I found there was a lot of gay flags, but the vibe (if you can call it that on a Monday) was decidedly pedestrian or even vanilla. Amsterdam is so much more gay. Sorry, folks.

Downtown San Francisco, Market Street.

And of course, courtesy of Arno manning the camera, the obligatory "I was there"-shot.

Golden Gate

Daniel, four months.

Highway 1, the Coast.

The Bazaar of Nazareth

Everyone's gone to the movies

San Francisco Bay

Santa Cruz II

Music on Haight Street

Santa Cruz

Kefar Nachum

Near the historic site of Capernaum there is a pink and white Greek orthodox church to which I took my mother and sister once. There, we were met by this extremely friendly polyglot priest.

We talked, and he gave mother a CD with classical music because they shared an interest. Months later, Arno and I returned to this spot, and he remembered us. So Arno and I joined him for a coffee and discussed the ways of the world in his kitchen. It's a beautiful site with a wise and friendly man. I should go back. I still have an open invitation.

Dead Sea...

Although it beats me why anyone in their right mind would think they would need a floatation device in the form of a surfing board in the dead sea. There are no waves, you can't possibly sink and the wind isn't there either really. It's hot, and 400+ meters below the sea level. That's about all there is to say.

Oh... That, and the fact that it's real fun bobbing up and down on that thing.

Stephen Simmonds reinstated...

I put up the Stephen Simmonds gallery again. It can also be found on the left.

To be honest, I see how much I've learned about photography in the last two years when I look at that album. Compare it to the Idan Raichel gig's photos and I think the work has improved greatly.

But then, that's just me.

Idan Raichel Project, Last one...

I promise it's the last entry on the Idan Raichel Project. It's just that I get a kick out of available light concert photos. I wish more people made photos like that instead of using those god-awful flash units.

Now of course I took quite a few more photos during that gig, so I have taken the liberty of creating a gallery for those. It can be found on the side-bar with all the other galleries.

But for those that really want to click here, that is of course possible too.

Idan Raichel Project: Animal Loves Drums!

Seriously, does this remind you people of the muppet show?

Idan Raichel Project: The Man Himself

What can I say? Profile isn't the best look for Idan, but I couldn't get the bloke looking straight forward.

Then again, the whole dread lock & huge-woolen-hat fashion statement doestn't exactly help the guy.

Which always makes me wonder, why do all of these peace-love-and-understanding people always have to look so terribly alternative and unshaven? Now, don't get me wrong, I don't mind peace-love-and-understanding people at all. But why do they have to wear it on their sleeves like that? Kinda irks me everytime I see 'm.

George Thorogood would say "Get a haircut and get a real job". Granted, the dude is very talented, so the real job he's already got. But a haircut I wouldn't mind.

'Cause way I see it if you ain't black you shouldn't be thinking about dreads. Speaking of black: which photo is better, the color version or the black and white one? To tell me, you'd have to mail me because the comments are still broken.

Idan Raichel Project: The Hot Chick

I told you I would get back to you about Cabra Casey, The Hot Chick (tm).

On top of being drop-dead gorgeous, she can sing too. It's to the point where the more up-tempo African songs are really the high-lights of the concerts and albums.

I guess this touches on the nature of my problem with The Idan Raichel Project. They try to be eclectic, but they will never be in a genre of their own like Steely Dan. I would much prefer a more clean-cut Ethiopian CD with Cabra Casey or any African artist for that matter.

Burning candles...

Everyone who knows me knows that I am a staunch atheist. I really dislike organized religion in general and monotheism in particular. Still, whenever I find myself in a Church, like the Cathedral of Uppsala in this case, I feel an urge to burn a candle. In the past I did this only for my grandmother, but ever since my dad died, she's got company.

Idan Raichel Project

Today, HP organized a "fun day" as they call it in Israel. A day at the beach with food and drink and leisure activities, followed by a dinner and a gig. Responsible for the gig this time was a group called The Idan Raichel Project. While interesting musically, the group's music has a mild tendency to put me to sleep in the long run. This time however, I had a camera and had access to the stage, so I could entertain myself. Don't get me wrong. The music is very good, spans different continents (Middle Eastern Arabic and Jewish styles, Ethiopian styles and a singer from Suriname with his distinct take on things) and is very well executed. It's just that it a bit too slow and ballad-oriented for my taste. They're just not James Brown or Chet Baker, as it were.

However, since this was a company party they had hired a photographer to shoot the day, and the resident camera geeks (Yours truly included) were all there to strut their stuff. The common denominator being that they all use expensive Cameras and Flash-units, and cheaper lenses. I was the only one with a huge, 1.5 kilo heavy piece of expensive glass mounted on a cheap-ass body with no flash. Naturally this drew some attention from aforementioned aficionados, so I got two different offers to borrow their flash-units. I saw them thinking "poor bastard". But I told them I don't use flash. Ever. If there's not enough light to take the picture, I generally don't. Here are three reasons why:

Now the last picture is of The Hot Chick (TM) of the ensemble. An Ethiopian singer called Cabra Casey. More on her later, of course.

Tel Aviv Sunset II

The closer you get to the equator, the less the effect the summer respectively winter have on the length of the days. That much I knew since I was 10 and had a geography class. The one thing this class didn't prepare me for is the speed at which the sun sets.

Once that sucker starts going down, you have mere minutes to make a picture. Not, like in Sweden, hours and days. Anyway, the beach in Tel Aviv is just a small stretch of the odd 400 kilometers of Mediterranean beach Israel has to offer.

Tavor stream

Israel is mainly a collection of things that look yellow. The houses, the roads, the sand, the rocks, it's all yellow. Therefore I was pleasantly surprised to see that the valley surrounding Tavor stream near Mount Tavor (or Tabor, depending on how you are used to spelling it) is a beautiful, lush green landscape. At least, in May it still is.

And yes, that speck on the top right is not dust on the lens. It's a bird of prey of some kind. You have those there.

Guitar Hero

In Sweden, we visited my friend Bud and his family. Hugo, the whippersnapper of the family, still spends a lot of time playing guitar and is getting pretty l33t at it.

This is the boy. A poster boy for the alternative punk-ish looking movement, complete with jeans hanging halfway down his crotch, of course.

Jerusalem

When people come to visit me, I make a point out of visiting Old Jerusalem. It's not a place I would like to live, but it's a great place to visit. The picture below was taken in the Arab quarter at sundown. The small streets get dark and damp, and quite frankly I like the Arabs in spite of their aggressive "special price only for you my friend" sales tactics. They offer you very good coffee and small talk if you're open to them.

In Jerusalem, the question Bazaar or Cathedral was settled in favour of the Bazaar many centuries ago. Although beware of what you buy. A friend was cold and found a gray puma sweatshirt he disliked less than most offerings. The salesman pulled out a grey sweatshirt and had commenced printing the Puma logo on it in front of our eyes had we not stopped him. He was surprised to find people that preferred the thing without any logo.

Obviously my friend got screwed as far as the price was concerned. :-D

Akko

Akko is an Arabic town 40 clicks north of Haifa. It's a harbour town with a very charming market, good sea-food and fresh fish. Furthermore they serve an Arab pastry called Knafe or Knafi. It's a mixture of goat cheese and a very sweet topping. It's heavy, but fantastic. Kinda reminds of the sticky sweetness of Baklava. But I digress. This photo is of the harbour of Akko.

Dead Sea

Speaking of desert, you see pretty funky traffic signs on the way to the dead sea.

Eilat II

This one, Hilla took. We were out driving 4x4 Rangers in the desert just North of Eilat.

Lyon

Beautiful in the dark, Lyon is.

Cremieu II

We ate in a Creperie that also served crepes with savory fillings. So I had a salty one with Jambon Cru, sundried tomatoes and four kinds of cheese (Emmenthal, a local one, Mozarella and another local one), and one with apple, cinnamon, vanilla ice-cream, maple syrup and whipped cream. They were both fantastic. If you're ever in Cremieu, visit this place.

Secondly, the waitress was fantastic. Once you've been to France a couple of times, you start to appreciate the ones that speak English. This one did an entertaining, heavily accented but superb rendition of the entire menu in English.

And, without asking she had kept track of six different bills because she figured we were Corporates. Damn fine service experience, if you ask me.

Cremieu I

My employer sent me to a training centre close to Lyon, in Isle D'Abeau. Close to that in turn, is the medieval town Cremieu.

This town is a sleepy French village where the locals are not in a hurry, and the streets are quiet.

I was surprised not to see old guys with a baret playing pétanque (jeu des boules) in the town square.

Eilat

When we were in Eilat last fall, we did some off-road driving with a Polaris Ranger. This was a heap of fun. We crossed through parts of the desert surrounding Eilat, and had pure, unadulterated fun humping and bumping on slopes, dirt tracks and sandy curves.

Naturally, the views were amazing in certain places. We stopped near a breeding place for Pelicans in the desert, and I took the photo above. The mountain ridge in the background is a Jordanian mountain ridge.

Bet Shemesh Caves

There's an area South-West of Jerusalem called Bet Shemesh. House of the Sun, literally translated. This is a beautiful area with forests, the burial site of Samson, loads of spots for a barbeque or a picnic, and one cave filled with Stalactites and Stalagmites. The picture below is taken in there. It's a miraculous place.

By the way, Comments are not working at the moment. I'm trying to troubleshoot that problem, so bear with me. Until further notice, if you want to talk back, you'll have to mail me.

Something Fishy

As seen in Eilat.

We call 'm birds, not bitches

I woke up one day in the old apartment, and saw this right outside the door. Go figure. Parrots in the wild.

Dr. Shakshuka

Dr. Shakshuka serves the best Shakshuka in the country. It's located in a dodgy looking part of Yafo.

Shakshuka is made like this:

Put some olive oil in a pan and heat it. Lightly fry a bunch of onion rings and chopped cloves of garlic in the oil, but don't let them get too brown.

Throw in a handful of chopped, hot green peppers. Shakshuka is supposed to be very spicy. Dried chilies will also work. Then add Sweet Paprika powder, Cumin and Salt to taste.

Chuck in a bunch of finely chopped tomatoes, stir and let it simmer until it looks sauce-like. This is usually done in ten minutes.

Finally, you break your eggs and put them onto the sauce without breaking the yolk. Do not stir, do not touch, just let the egg stiffen somewhat in and on the sauce.

Serve straight out of the pan with some white bread. For carnivores there's the option of throwing fried margaz sausages or boiled lamb into the thing. My personal favourite is with the hot margaz sausages.

Rosh Hanikra II

The topmost picture is the view from the cable cart's top-side, where you go down to the caves. The bottom two are the view from the inside of the cave looking out.

Rosh Hanikra

In the far North-West of Israel, where the Mediterranean coast and the Lebanese border meet, the sea has been having a love affair with the rock for thousands of years. The last part I didn't make up, it's part of the informational movie they show you in English about these caves. Basically the caves have eroded into the rock face because the rock face has been pounded by the ocean for millennia.

The caves are beautiful, a rare sight. Specifically on a slightly more stormy day it's impressive to see from the inside. The movie they show you however, is so cheesy that words actually fail to describe it.

This picture wasn't taken on a stormy day. When the Sea is more tranquil, people sit on the rocks to fish, and it looks like something out of a movie. Not a cheesy one, at that. It's definitely one of my absolute favorite spots in Israel, but then I always did have a thing for water.

Roadside Diners at the Dead Sea

The amount of burger joints in Israel is concentrated in the larger urbanized areas. When you want to have something to eat when you're in the vicinity of the dead sea or the desert to the south, you're almost exclusively looking at arab-style restaurants that serve Humus, Shawarma, Chicken hearts from the grill and other such things in a pita bread.

So most people park their vehicle outside to have a bite in the Air Conditioned room if there is one, and sometimes you see rather archaic vehicles. Such as this one, as photographed on our way from Ashdod to the Dead Sea.

Tel Aviv Sunset

The gallery links to the left are now working. I still need to recreate some galleries for completeness sake, but with upload speeds in Israel being what they are, this will take me a while.

Then I've put back some of the Mp3's I had on the site. Selectively, because since I'm hosted with a 1GB contract, I need to watch the space I use. So I've only put back the song connected to my dad's obituary and the songs connected to the Bertje, that's Jazz compilation I'm doing. More on that will follow.

In the mean time there's this picture:

It's the coast of Tel Aviv as seen from Yafo at sunset. Originally I thought Jaffa was a town that made oranges. It turns out Yafo is the real name, it's an Arabic harbor town that Tel Aviv grew into, and it's got nothing to do with oranges. Those come from a Kibbutz.

Back in Business from Israel

Ok, This site has been down for the better part of a year, and I didn't do diddley to change that up till now. I managed to restore all the data, but I still need to work on a couple of things, most notably the Gallery links on the left side of the page.

In the mean time, things are fine in Israel. There's a heat wave going on, and I'm getting so used to the food I've even started eating Humus voluntarily. This however doesn't mean I bask in the sun all day long for I still sell my soul to the company store.

So, during the coming days, I'll try 'n' tweak the site so it works completely as it did before. In the mean time, I'll be posting some photo's I've taken in Israel for your enjoyment, and to prove there's more to this place than wars and bombs and mad hatters with beards.

The photo above was taken at Ein Gedi national park, which is located on the Western shore of the Dead Sea. It offers a view of a tree with the Dead Sea and the Jordanian mountains in the background. This area, although inhospitable to human life, is impressively beautiful.

Weblog II

There. Weblog II is done too. Enjoy.

Weblog I

I've now gone through all images that I posted on this site at any point in time. Actually it's arduous work, but now it's nearly done. After People II, Airports, Stockholm and the Stephen Simmonds gallery were done, I had a whole bunch of photo's left that won't get their own category, so I decided to stick those 77 images into two separate gallery albums, Weblog I and Weblog II.

Weblog I is done now, so only Weblog II remains. Then I've still got a considerable backlog in images, but I don't want to get into that right now. But they will come in due time. At least the history is now available.

People II

A brand spanking new gallery of photos. At some point in time these were featured on the weblog part of this site, but I figured I'd give them a place to stay...

Guess where?

Out o' the photo-archives... Somewhere in Europe

Wishing you a peaceful night

Önska dig en stilla natt
även en juldagsmorgon glimmar
Finn en plats där det är varmt
Härlig blir jorden, några timmar
Välsigna barnet och hans mor
Hoppas att far är hyfsat nykter
Ge en stund av sinnesro
Till dem som grubblar alltför mycket
Önska dig inget eller allt
Önska dig en stilla natt

Nu tändas tusen juleljus
Och bakom fönstret skymtar prakten
Du kom ihåg och tänd ett ljus
För dem som behöver änglavakten
Önska dig inget eller allt
Önska dig en stilla natt

One time only...

Ok, normally I don't "do" animals. I've said it before, and I'll say it again, making mediocre pictures of kittens that get critically acclaimed because they're so cute has always brought the taste of bile to my mouth. But this one I just figured was funny as shit. Specially given the fact that I usually mistrust horses to the point of hatred.

München IV

The Last of the München photo's. It's a huge backlog, but now it's done. I'll also aggregate them into a Gallery before going on to newer stuff. This time the pictures were taken at the Pinakotek der Moderne, a modern art museum in the middle of town. The place was interesting and boring at the same time. Mainly because there's a lot of interesting and boring modern art. Different strokes for different folks I guess. I had the same feeling as in Louisiana near Copenhagen... The building is cooler than the art in it.

Some of it was good though, paintings and pieces by more and less known artists. They also have a rather sizable section on industrial design and a funny section on jewelry with some of the more bizarre "jewels" I've seen in my life. The place is surely worth a visit, if for nothing else than to scope out the building.

München III

I know I know. We've been in Milan since then, but I have a back-log in photo's and whatnot. So I had some more München-stuff on my laptop. It was April, and there were flower-beds, there were people reading on benches, gargoyles and all kinds of cool things to see and do. I'll get back on Milan later.

Beach 2005

I went to the beach. With Stefan, Tony, Tony's daughters Bianca and Linda and had a grand old time getting burnt to a crisp. One of these photos is taken through Linda's Oversized Retro Sunglasses. Guess which one?

"Working" from Holland II

My boss told me to travel around and get to know my colleagues that are spread over the continent and beyond. So Playing with the lads was a good start... Don't tell anyone I've known 'm for almost ten years.

Obviously it wasn't me taking the pictures. Desiree was playing with DeCo's new Canon 350D and my Sigma 70-200mm 2.8 zoom. A good combination even at the worst of times...

"Working" from Holland

Marco & Son. Nuffsaid.

Helsinki

A month and a half ago, I visited Helsinki. Now Helsinki is an inherently boring place. I've never really thought that the Finnish way (silence) is too compatible with me, but now I've been there myself, and the place is just dead. Stockholm, Uppsala or Lule? are equally cold in wintertime, but at least there are still people about.

Cut a long story short: It's got some beautiful sights, it's clean, it's fresh, but it isn't alive. The best thing about Helsinki so far was a Belgian bar. Go figure.

Portrait...

My buddy Felix is a fashion photographer nowadays. Which is weird, because when he notices someone is pointing a camera at him, he starts posing like a model. Which always results in pictures I don't like. Once, though, I managed to capture Felix as he is. Although I did have some help of a 1000-watt studio lamp. Anyone have one for sale?

München II

So, what do people do in the middle of the English Park in München on a nice day in April?

Surf's up, Dude!

Ma's Hands

With regards to my last post, I've found this photo I took of mom. She's gonna kill me for putting it on the web, but there you have it.

Valborgmässafton

Spent the evening at the countryside, more on that later.

München I

München was wonderful. Filled with flowers, sunshine, people reading on benches and last but not least street musicians that played beautiful classical music. I bought the CD off this guy, and I'll be posting a Tune soon.

Visitors

Last weekend, my brother Geert and his fiance Rita were here to visit us. It was the first time in five years he managed to get to Sweden, so one weekend seemed a wee short, but it was brilliant seeing them. So we crammed in quite a lot of activities during that weekend.

We had a look at Uppsala. I've lived there for four and a half years after all, so we did the whole thing. The old town, the castle and its orangerie, the cathedral, the old graveyard and a walk around town.

We had a look at Stockholm. After running through the old town and checking out the glorious subway system we even took a mid-winter boat trip around town to see it from the water.

There were other tourists there that thought it was cold as hell on deck. So we spent most of the time inside the boat, discussing where best to drink beer in town with another bunch of Dutchmen on board and drinking really, really bad coffee.

On Sunday, after wining, dining and skooting around town for two days, we just took it easy, had a round of badminton and played monopoly all night. If you ask me, that was actually the coolest part. But evil tongues claim that was just because I won a game and tied the second.

Let it snow

Winter is having another stab at it this morning. Until this morning it has been grey weather with temperatures hovering between -2 and +3 in Stockholm, but today it snowed quite a bit. Finally the landscape's less boring.

And I'd wondered if my balcony was protected enough not to be impacted by rain and snow too much. I guess it isn't.

Mission Impossible - 1

As you might remember, I had this mission to go to a shop and portrait people in black and white. I need to select three to five of the above photographs. I think that the last one has to go, but the rest is a tough choice.

Help?!?

Dad

Which dad is best?

TANSTAAFL.

The other day I was reading Heinlein's "The cat who walks through walls" and came across TANSTAAFL. TANSTAAFL is an expression that Heinlein first coined in the book "The moon is a harsh mistress" from the sixties, and means There Ain't No Such Thing As A Free Lunch.

That phrase has been on my mind recently, and the more I think of it, the more I see a form of universal truth in it. These people on Dam square embodied that. I almost thought that the mime people at Dam square were having a laugh, which struck me as strange, for these guys are not known to be the most humourous of folk, specially to photographers.

After the posing, the jesting and a short negotiation it boiled down to showing them The Kwan anyway.

Padawan in Photoland

A friend of Lisa is a photographer. And in light of the fact that I would like to improve my skill I asked her if she didn't want to become my mentor. So she agreed, and she's now given me the first assignment.

I could choose between reproducing a picture of Cary Grant with a model of my choice, taking into account costume, lighting, expression and of course his cigarette, or I could walk into any shop in my vicinity and ask the people in it if I could portrait them. The deliverables for the latter mission are three to five black and white pictures that show the occupation and the personality of the subjects.

So I chose the latter. I just contacted three hairdressers near the HP office, and I'm seeing them next Tuesday. In a way this freaked me the hell out. It was hard to ask them in the first place, but now I also have a case of severe performance anxiety.

Not only will the photographer review my work, these three ladies also want copies, and if it's good stuff, they'll want to be using it for their shop.

Yikes.

Merry little Christmas

In Lisa's family they have this rotating schedule where Christmas eve is spent with the family one year, and with the in-laws the next. Since this year it was the in-laws' turn, we didn't do too much for Christmas eve.

To spend some time with the family anyway, we had what the Swedes call a "lilljulafton". A little-Christmas-eve, as it were. With presents, traditional Swedish Julbord, which is a buffet, and of course Swedish Gl?gg, the latter being the Swede's version of Vin Chaude or Gl?hwein.

Original idea

This is Paul. Paul is from the UK and told me about a theory he had. For centuries, people have been demonstrating against companies, politicians, wars and whatnot without any greater result. After a demonstration, things get ignored or they shift the PR so that the public at large accepts or forgets the situation.

Paul's idea is that we, the people, should demonstrate positively. When the Dutch government, which is known for its fuck-ups at the moment, does something good, hundreds of thousands of people should go into the streets and demonstrate to tell them they've done a pucker job.

Everyone has an ego, Paul thinks, particularly politicians. So by telling them what makes them popular we, the people, should be able to coax them into doing what we actually want them to do. The whole idea sounds to simple to be true of course, and there was some wine involved in the discussion, but I like the concept.

New Toy...

While home, I bought a new toy. Sigma's 70-200 mm 2.8 EX lense... I don't usually shoot cats, but the weather was so gray and dull that it was the best I could come up with to play with the thing. I do like my new toy.

Frankfurt...

Business trips tend to consist of Planes, Taxis, Offices, more Taxis, Hotels, still more Taxis and more Planes. This is what I got to see of Frankfurt.

Back home...

After waiting for a start slot in Frankfurt for half an hour extra, circling the runway in Stockholm for 40 minutes extra and the general stress of flying, I was glad to get home. Uppsala was pretty last night. After the snowstorm from earlier that evening had blown over, there was a crispy silence after the storm. I seem to be developing a minor fetish for nighttime photography.

All that aside I'm fascinated with the lanterns surrounding the old town of Uppsala. Which picture do you prefer, the second in this batch or the one I did the other day? It is the same lantern...

Grenoble II

After having some dinner with Roberta and Peter in the centre of Grenoble and her telling me a bit about the town, it's history, I went on a walkabout at 12 o'clock in the evening to shoot some pictures. Maybe I'll have time during the afternoon to ride up to the Bastille, the fort that overlooks the town and the Alpes. But here are my midnight roamings.

I found the absolute city core to be quite charming, although my initial criticism still stands.

New Gallery...

You'll find a new gallery here with all the photo's from the European roadtrip we did in August. See also the entry "Italy and France" amongst the galleries on the left.

Wintertime...

It's that time of year again. This morning, Uppsala was blessed with 30 cm of fresh snow. Guess how long it took me to drive to work in Central Stockholm? Half the country is still on summer-tyres.

Teambuilding

Old Uppsala

Orchids

Another thing we did when we were on a holiday in the Netherlands is visit the Orchid-farm in Luttelgeest. It's called Orchideeen-hoeve in Dutch, and features tropical gardens and a Malaysian garden inside a huge complex of greenhouses.

While we were there, mom bought us an Orchid that has been blooming for over two months now. Thanks mom!

Our Lord in the Attic

When we were on holiday in the Netherlands in September we ran into a tip about the Onze Lieve Heer op Zolder church. Translated this means Our Lord in the Attic, and it is a Catholic Church that is located in the attic of one of the canal-houses near the Red Light District of Amsterdam.

The house with the Church in it was owned by an old lady that lived there until 1956, and then it got sold. In the year 2003, it was made into a museum and opened to the public. The Church was built in the attic in the period after the 80-year war against the Spanish, when the Catholic Church was outlawed in the Netherlands.

Many of the rich merchants in Amsterdam were Catholics, so the church was built in an attic with money that was donated by these Catholic merchants. The lower part of the house are normal living quarters, and up towards the attic you'll find a complete church with organ, statues, balconies and the lot.

It's a great and atmospheric trip just to wander through the house and church. From the anchient-looking lower parts with old handpainted tiles and antique chairs to the attic with it's serene atmosphere and beautiful little place of worship, visiting the museum is very interesting. Worth every penny, if only for the purpose of preserving this unique historical building.

Norrkoping...

First of all, this website will switch back to English. There's too many people viewing it that don't read Dutch. Sorry, but one has to take the common denominator.

Norrkoping is a nice town. It features some pubs with a great assortment of Belgian beer, a tram system, cute parks, a lot of water and many red brick buildings, houses and old industrial complexes. All of these are traits that remind me of home.

They even have a coffee-shop. Which, in a non-Amsterdam fashion sells... Coffee. But still.

Smack Prodigy's bitch up

Zaterdag zijn M, B en H, B?s twaalfjarige zoon en ik naar een concert van The Prodigy geweest. Het concert begon lekker, de stemming zat er goed in. Om H te beschermen stonden B, M en ik rond hem om het publiek van z'n rug te houden op de eerste rij. Alles ging hardstikke goed. Het tempo zat er lekker in, zelfs bij een lied van de nieuwe CD, Spitfire, en het publiek was op afstand van H, en we waren moe maar voldaan. Totdat er opeens een kort gozertje met rare make-up en grote laarzen naast me stond die op M's rug wilde klimmen. Ik trok 'm naar beneden aan z'n schouders en riep in het Engels in z'n oor dat hij niet die kant op kon omdat daar een kind stond.

Na drie keer roepen sloeg ie m'n hand weg en klom, met behulp van het publiek op M's schouder en zou net z'n andere laars op het hek zetten. Het probleem was dat H's hoofd daar was. Dus B en ik gaven z'n laars een zetje. Tegelijkertijd pakte M 'm bij de kont en gooide 'm over het hek, waarbij M de laars die op z'n schouder had gestaan in z'n oog kreeg. De man landde raar op z'n hand, waarop B z'n hoofd vast pakte en 'm vierkant in het gezicht sloeg. Kort daarop plantte M een vuist in z'n gezicht.

Toen zagen we het.

Het was Keith. De zanger. Oeps. Maar daar hadden B en M niet veel tijd om over na te denken. Keith begon promt te vloeken, spugen en slaan. Door het dolle was de man. De beveiligingsmensen grepen direct in en waren goed op de hoogte. We hadden ze van te voren om H ingeseind, en zij waren niet op de hoogte van Keith's wandeling.

M moest aan de eerste hulp, Bud kwam er met een paar blauwe plekken vanaf en Keith's hand moest onder twee nummers ingebonden worden voordat hij weer terugkwam. H werd aan de zijkant op het podium gezet en kon van daaruit de rest van het concert volgen.

Naderhand, na gelezen te hebben dat Keith laatst bij een concert een vechtpartij begon met een lid van het publiek omdat de persoon de macarena danste tijdens een concert, kan B zeggen dat ie blij is dat z'n vuist zeer deed van de klap die hij Keith verkocht. En M doet met deze Johnny Rotten imitatie Keith de groeten:

Oh ja, M is de algemeen directeur van Metro in Zweden. See you in court?

Hij is er...

De herfst.

Strasbourg

Strasbourg was de laatste halte op weg terug van onze reis door Italie en Frankrijk. Strasbourg is een leuke stad. Een soort van gekke kruising tussen Franse mentaliteit en eten enerzijds en Duitse architectuur anderzijds. Contrasten komen ook terug in het stadsbeeld. De oude gebouwen, de cathedraal en de straatmuziekanten geven een gezellige sfeer, terwijl de trams die er door de stad rijden moderner dan modern zijn.

E?n van de dingen die je toch doen herinneren dat je nog in Frankrijk bent was deze dialoog tussen een portier van een hotel en Lisa, nadat we iets gezien hadden over kamers met verschillende prijzen afhankelijk van het aanwezig zijn van douche op de kamers:

Lisa: "Excuse me, what does a room cost for the night?"
Portier: "Yes madame, a double reum weell be 60 Euros."
Lisa: "Ok, do we get a toilet and shower in the room for that?"
Portier (meesmuilend): "Of course, madame, thees ees an 'otel, not a campeeng."

Kopenhagen.

Een mooie stad, ook al ligt ie dan in Denemarken. En als je naar de zeemeermin gaat kijken, dan zijn er natuurlijk Japanners. Met camera's.

Goeiemorgen...

Even bakkie doen hoor. Ik kocht gisteren Jedi Knight II: Jedi Outcast, en heb me door het eerste level weten te puzzelen. Lekker, maar nou ben ik niet uitgeslapen. Later meer.

Lyon

Natuurlijk ben ik nog niet helemaal uitgepraat om de vakantie. We zijn onder andere in Lyon geweest. De lichtstad.

Doop doet leven

Voor het eerst in m'n leven naar een doop geweest. Ik was de enige die het Onze Vader uit z'n hoofd kende. Dat vind ik toch maar wat, voor een atheist.

Puttgarden-R?dby

Een straffe wind op weg terug van Frankrijk.

Gelato al limon

Daar vergat ik bijna deze Franse meneer die in Firenze van een lekker ijsje probeerde te smullen.

Firenze, Pisa en Cinque Terra

Geen tijd geen tijd. We zijn alweer op vakantie in Nederland, dus ik heb geen tijd. Maarreh, ik laat de foto's spreken.

Alassio tot Montalcino

Na uit Alassio weggereden te zijn hadden we een rare pauze in de vakantie. Het is namelijk zo dat we niets geboekt hadden buiten ??n nacht in Alassio en ??n nacht in Montalcino een paar dagen later. Dus we hadden anderhalve dag te vullen met de reis naar Montalcino. Voor degenen die ooit nog 'ns zo'n reis gaan doen per auto kan ik zeggen dat we merkten dat het boeken van een paar hotels averechts werkt. Je timing gaat nooit goed onderweg, dus je kunt beter helemaal niets boeken. Zet in plaats daarvan reisdoelen op, zodat je niet aan tijden gebonden bent.

Nu hadden we van een vriendin van ons gehoord dat het plaatsje Alba in de piedmont God's gave aan Itali? was. Dus wij vanuit Noli naar het noorden. Die oversteek, op b-wegen, bleek heel erg mooi, maar ook tijdrovend. Zo kwamen we door een dorpje waar een hele groep bejaarden op een pleintje zaten koffie te drinken bij een restaurant. Wij wilden daar wat eten, dus we vragen binnen of dat kan, en willen buiten gaan zitten. Maar dat bleek alleen voor die bejaarden te zijn. Buiten serveren konden ze niet. Hier gold weer hetzelfde met het eten... Kale lap vlees als hoofdgerecht, en veel te duur.

Andere restaurants bleken ons helemaal niet te willen serveren. Die vonden dat ze alleen voor de locale dorpelingen waren. Ik stond daar als kapitaalbeluste Nederlander echt van te kijken. Betalende klanten weigeren? Al met al heel erg schilderachtig, daar niet van, maar wel heel vreemd allemaal. Het is misschien omdat het bergbewoners zijn? Ik kon er in ieder geval geen wijs uit worden.

Na veel vijven en zessen kwamen we in Alba aan om daar een slaperig, enigszins vervallen stadje aan te treffen met een duidelijke duellerende banjo-stemming. Dus wij reden maar door. De reis bracht ons uiteindelijk in Bologna, waar we uitstekend gegeten en geslapen hebben. Vanwege die eerder genoemde boeking, konden we echter helaas niet in Bologna blijven. Dus we reden de volgende ochtend door. Op naar Montalcino, wat in Toscane ligt.

In Montalcino aangekomen kwamen we er achter dat het hotel wat we geboekt hadden een zegening was. Het lag iets boven het dorp op een berg, had een zwembad achter het hoofdgebouw en de kamer die we hadden was mooi gemeubileerd en keek recht over Toscane uit. Het heet Hotel Bellaria en ik kan het zonder meer aanbevelen.

Montalcino zelf ligt zoals gezegd op een berg midden in Toscane. Het is een mooi dorp met een grote oude vesting, en is ??n van dertien vestingstadjes in de omgeving. De mensen houden zich er hoofdzakelijk bezig met het verkopen en produceren van wijn, hetgeen betekend dat ieder caf? en restaurant bijna meer nadruk op de wijnkaart legt dan op het menu. Ook de zogeheten Enoteca's zie je er heel veel. Grappig was dat ik niet veel drink, dus ik wilde nog wel 'ns Fanta of iets dergelijks bestellen, waarbij de obers steevast het glas Fanta bij Lisa zetten en het glas wijn bij mij, om vervolgens verbaasd te kijken wanneer we het ruilden.

Om een uur of half acht zijn we zo het dorp nog 'ns ingelopen om daar wat te eten. Deze keer hadden we schijt aan alle hoofdgerechten en regels en zo, dus we bestelden gewoon een antipasto en een pizza. Heerlijk. Ook de locale wijnen waren erg goed. Montalcino bleek zo'n dorp te zijn wat wel toeristen trekt, maar niet het foute soort toeristen (misschien omdat er geen bier is?) en niet te veel. Dus de locale bevolking gaat gewoon ongestoord verder met datgene wat ze het liefste doen, hetgeen wijn maken en drinken is.

Na het eten maakten we een rondwandeling door de stad en waren op zoek naar een ijstent. We wilden namelijk een gelato al limon kopen, oftewel een citroen-sorbet. Dat kunnen die Italianen namelijk wel, dat ijs maken. We kwamen langs een straatje dat werd afgezet. De hele straat werd ingericht voor een familie feest, en even waande ik me op de set van de Godfather beland te zijn. Alles was er. Ongeschoren mannen met telenka broeken en opgerolde mouwen, oma's die met iedereen zaten te praten en donkerharige meisjes die een tafel aan het dekken waren en tegen kleinere jongens schreeuwden als ze aan het pesten waren.

Na dit alles gezien te hebben was het de hoogste tijd om naar bed te gaan. De volgende dag zouden we in Montalcino blijven, om in het zwembad wat tot rust te komen en de omgeving wat te bekijken. Zo gezegd zo gedaan. Ze hadden onder andere een luchtmatras in het zwembad. Dus ik daar met veel gespletter op geprobeerd te komen, zonder veel succes. Een Amerikaanse familie begon daarop met ons te praten en lachte zich een breuk om mijn verwoede pogingen op die matras te klimmen. Na veel gedoe greep een Engelsman in door me te vertellen dat er in de hoek een instapje was waar je rustig op zo'n matras kon gaan zitten. Hmpf. Het was in ieder geval amusement voor die Amerikanen.

Nu is het heerlijk om op een luchtmatras rond te dobberen in de zon. Echt heel fijn. Dus ik lag daar zo'n drie uur, van elf tot twee uur, en besloot toen toch maar 'ns uit de zon te komen. Dus hebben we onder een parasol liggen lezen, waarbij ik vergat dat m'n benen uitstaken. Dus die waren goed doorbakken toen we eenmaal weer binnen waren. Na h??l rustig een lange broek aangetrokken te hebben gingen we de stad in om weer wat te eten. Eindelijk vakantie.

De volgende dag reden we met pijn in het hart weg uit Montalcino. Hier moeten we zeker nog 'ns een week naar toe.

Kreeftenfeest

Eigenlijk heet dat dan kr?ftskiva. Een jaarlijkse traditie met rivierkreeften, lampionnen, gezang, akvavit, zonnen en het omhakken van bomen. En dat alles in de archipel.

Addendum: De foto's doen het weer. Om een of andere reden dacht de server de extentie in .JPG te moeten veranderen ipv .jpg. Jaja... Klikt u maar!

Duitsland, Zwitserland en Noord Itali

De reis begon in Zweden, en het plan was om in Noord Duitsland de nacht door te brengen om daarna door te rijden naar Milaan. Een lange ruk. Het stuk langs V?ttern in Zweden is misschien wel ??n van de mooiste stukjes E4, de weg die van Helsingborg naar Haparanda gaat. Grote bergen (Ik ben een Nederlander, dus een Zwitser zou heuvels zeggen...) die direct in een meer uitlopen.

Ter hoogte van Nyk?ping ging Lisa rijden. Dat mag hier namelijk, particulieren die oefen-rijden met iemand. Als je maar een grote L sticker achter op je auto zet. Wat mij spijt aan dit deel van de reis is dat we geen foto's maakten. Zweden is echt fantastisch, 's zomers, maar ik ben blind geworden voor dat stuk omdat ik het zo vaak gedaan heb. De foto die hierboven staat is dan ook genomen met m'n oude PhotoSmart camera, ergens in Augustus 2002.

Hoe dan ook, na een dag rijden kwamen we in L?beck aan, waar niemand meer kamers had. Buiten ??n hotel midden in de stad, waar ze geen portier hadden, maar een automatische check-in met je kredietkaart. Na de angst om tussen duellerende Banjo's terecht te komen overwonnen te hebben gingen we er voor en sliepen die nacht uitstekend.

De volgende ochtend werden we vriendelijk begroet door een enorme dikke Duitser met een kaal hoofd waar enige lokken overheen gekamd zaten. De man was tegen ons erg vriendelijk, maar die gekke Turken (eigenlijk waren het Arabieren, maar ik hield m'n mond maar) tegenover de straat op het station zouden ze het land uit moeten donderen, zo mompelde hij. Toch nog duellerende banjo's dus.

Het schema voor de tweede dag was vergend. L?beck, Hamburg, Hannover, Kassel, W?rzburg, Stuttgart, Z?rich, Como, Milaan. Onderweg was het frappant hoeveel Nederlanders er eigenlijk rondrijden door zowel Duitsland, Zwitserland als Itali?. Bij ??n van de talloze Rastst?tte stopten we om een aantal Br?tchen en natuurlijk Multivitamin te kopen, en hoorden en zagen nogal wat hagelslag-etende Nederlanders op het parkeerterrein.

In Zwitserland aangekomen keken we ons de ogen uit. Wat een land. Het ene fantastische uitzicht na het andere kwam voorbij rollen, en Z?rich zag er uit als een kruising tussen San Fransisco en een aantal Europese steden. Opmerkelijk was echter het verschil in bouwstijl en standaard direct toen we van Duits- naar Italiaans-talig Zwitserland reden. Een interessant land, waar we nog 'ns naar toe moeten.

Toen was het dan eindelijk zover. Itali?. Lisa kon het niet laten. Er moest een Eros Ramazotti CD gespeeld worden. Het verkeer werd direct chaotisch, de stemming veranderde. De lucht was warm, en miljoenen insecten deden de omgeving vibreren met hun krekel-achtige geluid. Als iemand weet welk type insect er veelal in bomen zitten in Itali? en Zuid-Frankrijk houd ik me aanbevolen.

In Milaan aangekomen zochten we een hotel op en gingen vervolgens eten. En daar begonnen de problemen. In Itali? wordt pasta als een voorgerecht beschouwd. Het is zelfs zo dat als je een Pasta besteld, je ook een hoofdgerecht (lees vlees, vis of vogel) moet eten, omdat je anders het personeel beledigd. Punt is alleen dat je na een voorgerecht wat uit pasta bestaat geen hap meer naar binnen krijgt. Bovendien zijn die Italianen beter in pasta dan in vlees, want je krijgt gewoon een stuk vlees op een bord. Zonder saus, zonder garnituur, zonder niks. Kortom, de eet-cultuur beviel me meteen al niet.

De volgende ochtend wilden we na het ontbijt betalen met onze Visa-kaart omdat er met grote stickers werd aangegeven dat dat kon. Na enige verwoede pogingen kwam de dame achter de balie echter terug en vroeg of we niet even naar de bank konden, omdat ze op zondag nooit contact kreeg met de bank en contanten toch beter waren. Ja, Milaan is natuurlijk niet zo'n grote en moderne stad, dus dat viel te verwachten. De man op de foto stond er voor het ontbijt, en tijdens onze betaal-avonturen, en toen we eindelijk wegreden stond hij er nog steeds, steeds hetzelfde stukje stoep vegend. Met hem verdwijnend in de spiegel gingen ons weegs naar Cannes, waar we een paar vrienden uit Zweden van ons zouden treffen die op weg waren naar Spanje met de auto.

Dat konden we dus mooi vergeten. Het eerste weekeinde van Augustus gaat in Itali? de duvel en z'n ouwe moer op vakantie. Allemaal naar de noord-west kust van Itali? leek het wel. De weg van Genova naar Frankrijk was vol en stond stil, dus we besloten van de Autostrada af te wijken en via de B-weg te rijden. Die ook vol was. Met voetgangers, scooters en gebruinde mannen in Strings.

We belden na drie uur ploeteren onze vrienden op om te zeggen dat we het niet zouden halen, en bleven in Alassio hangen. Alassio is een spookstad. Er gebeurd niets, met uitzondering van de 30 meter van de branding landinwaarts. Daar zwerven miljoenen toeristen en zonaanbidders rond tussen strandstoelen, souvenier-winkeltjes, slechte, te dure restaurants en andere twijfelachtige etablissementen. Een hel dus. Lekker weer wel hoor, daar niet van, maar toch.

87 Euro voor een verschrikkelijk diner, 10 Euro voor een strandstoel en 103 Euro voor een goede hotelkamer later verlieten we de stad om er wat mij betreft nooit meer weer te keren. Voor dat geld heb ik dan in ieder geval obers kunnen uitschelden en heel erg veel mensen in zwemkleding mogen zien die ik m'n ergste vijanden nog niet aan zou trekken. Kortom: Wegwezen, ook al zijn we wel bruiner geworden. Bijna hadden we de hoop voor de golf van Genova opgegeven, tot we het plaatsje Noli binnen reden.

Een verschrikkelijk leuk plekje waar gewone Italianen wonen, waaronder oudere vissers. Gewoon rustig. Gek, hoe aan de zelfde kust, met hetzelfde strand en dezelfde palmen vijftien kilometer van elkaar twee plaatsjes liggen die zo verschillend zijn. In Noli hebben we dan ook wat rondgewandeld, en op een zonovergoten terrasje een lekker kopje espresso gedronken. Welk een verademing. We waren eindelijk in het Itali? waar we wilden zijn. Tussen de oudere mensen die gewoon op straat zitten te praten met voorbijgangers, de opgehangen was hoog over de steegjes, en vrolijke groene luiken voor de ramen.

H? h?...

We zijn terug. We waren eigenlijk Zaterdag avond al terug, maar Freddie is vanuit Kopenhagen meegekomen naar Uppsala, dus we hebben nog geen tijd gehad foto's te sorteren, bewerken en verhaaltjes te schrijven.

Als pleister op de wond hier dan maar de laatste foto die ik deze vakantie maakte. In Kopenhagen. Waar Wingmanager blijkbaar zowel Mensen als Managers recruteert.

Later meer. Als we een beetje op orde zijn en zo.

Fredrik & Friend

Zomaar een paar verschrikkelijk goeie straatmuziekanten die Vaya Con Dios stonden te spelen. En ze komen nog wel uit Denemarken en Finland.

Thuis werken...

geeft me 's zomers de mogelijkheid om wandelingen door Uppsala te maken. Niet dat Uppsala 's zomers zo opwindend is, integendeel. Aangezien de stad uit 150.000 inwoners en 50.000 studenten bestaat is het uitgaans-, park- en terras-leven 's zomers nogal doods. Want al die studenten reizen naar huis, op vakantie of naar de vriend of vriendin. Het resultaat is een hele mooie, zij het stille stad.

Van de week kwam ik een accordeon-spelende Pool tegen die Amelie-achtige spinsels over de straat liet klinken. De menigte negeerde hem steevast. Helaas had ik maar veertien kronen bij me, want hij speelde echt goed. Verderop zat een jongen van twaalf er onschuldig uit te zien en verschrikkelijk vals op een hobo te blazen. Hij kreeg wel geld. Omdat dat zo schattig is, die jeugd die ondernemenslust vertoond. Ik maakte een paar foto's van de accordeonist, gaf 'm de veertien kronen, bedankte hem voor de fantastische muziek en ging hoofdschuddend op weg naar huis.

Die man liet in z'n eentje heel Uppsala net even wat meer op een gewone zomerse stad ergens op het Europese continent lijken. En met die bril op zag ik zo nog wat dingen die de stad opeens een stuk leuker maakten. En zomerser. Dat zouden de inwoners van Uppsala toch ook op prijs moeten stellen, dacht ik zo.

Randompixel

Wat gebeurt er als je een wegwerp-camera aan een vreemde geeft? Bij Randompixel hebben ze een aantal camera's de deur uit gedaan, om dat nou 'ns uit te zoeken.

En het resultaat? Verschrikkelijke oninteressante kiekjes. Sorry hoor. Kan er niks anders van bakken.

Toeristen in Stockholm

Japanners

We zaten over het water heen te kijken. Het uitzicht van Riddarholmen is fantastisch, je ziet de statige gebouwen op de kuststrook van S?dermalm, het Stadshuis en de Westerbrug. Rustig pratend over de mensen die zich op het pleintje bewogen. Een Arabische familie die portretten aan het maken was, twee mannen die ook intens portretfotos aan het maken waren, maar dan semi-professioneel. En zo was er dan nog wat loslopend volk.

Plotseling klonk er een dieselmotor op in de stilte, snel gevolgd door het piepen van remmen, het sissen van deuren en talloze voetstappen van de treeplank naar het beton. Japanners. Zeker een stuk of dertig. Allemaal verdwaasd en druk pratend rondrennend op het pleintje, compact-camera in de aanslag, vissershoedje en jaren-zeventig zonnebril tegen het bleke zonnetje op het hoofd gedrukt.

Op eens, na veel geflits, gekeuvel en druk gewijs klonken er weer voetstappen, gesis en een dieselmotor. De bus was weg, de kade zag er weer uit zoals vijf minuten geleden, de stilte was weergekeerd. De invasie was voorbij. Felix, Stefan en ik haalden de schouders nog maar 'ns op. Je vraagt je af wat die mensen nou aan zo'n vakantie hebben.

H?lsingland II

Ik was uitgenodigd om Felix en Stefan mee te nemen naar H?lsingland om bij de familie Bj?rnerstedt te logeren in S?ljesta. Dus deze keer ook weer gedaan. We zijn de weg van de kunst afgereden, hebben een schiereiland aan de kust bekeken, en natuurlijk gewoon in de achtertuin bij 't vuur zitten ouwehoeren.

Het Zweedse landleven en vrijetijdsleven is onovertroffen. Mochten Lisa en ik naar Nederland verhuizen, dan gaan we dat zeker missen. Er is geen vergelijking te treffen. Steden hebben ze niet echt hier. Maar natuur? Je begrijpt na dit soort trips waarom Zweden in Nederland altijd lachen bij onze opvatting van natuur.

Patience

Rolf. Niemand noemt 'm zo. Nalle betekend teddybeer en is z'n smeeknaam. De vader van m'n zwager. Die man doet me in z'n humor en manier van doen verschrikkelijk aan m'n eigen vader denken. Hier een portret met beschikbaar licht van 't raam.

Ansel Adams in H?lsingland

M'n zwager Mattias zei dat hij 't een Ansel Adams foto vond. Drie keer raden hoe cool ik dat compliment vond? Afijn, deze is genomen in H?lsingland. Felix en Stefan zijn er, dus ik heb nu weinig tijd, maar later daarover meer.

Jullie vroegen er om...

OK, het is een verschrikkelijke foto. Maar het bewijs is er: bloemenkrans, vodka en domme gezichtsuitdrukking.

Midzomernacht...

Vrijdag was het midzomernacht, hetgeen nogal een grote happening is in Zweden. Iedereen neemt vrij, rijdt de stad uit en gaat allemaal van die echte Zweedse dingen doen zoals bloemen-kransen in het haar dragen, Akvavit drinken, dansen rond en Midsommar-paal en het dragen van klederdracht.

Het is belangrijk te beseffen dat dit geen geintje is. Wij zaten zelf met bloemenkransen op het hoofd te zingen en Akvavit te drinken. De zomer is belangrijker voor de gemiddelde Zweed dan je zou vermoeden, en hun tradities zijn dat ook. De combinatie is dodelijke ernst.

Dus Lisa en ik waren uitgenodigd om naar S?ljestad in H?lsingland te komen. H?lsingland is een provincie die ongeveer 300 kilometer ten noorden van Uppsala ligt en vrij uitgestrekt is. Het strekt zich van de kust ten zuiden van Sundsvall tot ver het binnenland is, en heeft een aantal uitlopers van de Zweedse fj?ll meegekregen. Fj?ll is eigenlijk een ouder laaggebergte.

Ikzelf was er ook al een paar keer geweest, omdat er klanten van HP in de buurt zitten, maar nu namen we weg 272 in plaats van de snelweg. Deze weg leidt je door donkere bossen in de uitlopers van dat laaggebergte, langs meertjes, slaperige stadjes en weiden en meren. Deze slaperige stadjes bleken niet altijd bij Lisa in de smaak te vallen.

E?n stadje, Sandviken, waar de Sandvik gereedschappen vandaan komen, leek qua atmosfeer op Emmeloord op een slechte dag. Compleet met rondhangende jongeren, pissende dronkaards en John Deere's geparkeerd in het centrum. Dat is Lisa niet zo gewend. Maar er is een boel verschrikkelijk moois te zien in geweldig leuke kleine plaatsjes. Zoals de grootste snoepwinkel van Zweden, langs de weg tussen Uppsala en G?vle, in het midden van niemandsland. Je vraagt je af hoe 't kan bestaan.

In H?lsingland woonden we bij Lisa's zusters' man's Ouders. Die man heeft een carriere bij de VN achter de rug maar is nu gepensioneerd. Zijn vrouw werkt nog steeds en ook veel in het buitenland. Maar zij hebben een grote boerderij gekocht waar ook nog 'ns een oude schuur uit de dertiende eeuw op 't erf staat. Die familie is geweldig. Allemaal heel erg ontspannen mensen, echt een groep waar je je thuis bij kunt voelen.

Bovendien hebben die mensen ons meegenomen op een trip door de omgeving. Naar wegen waar ze kunst naast zetten op de parkeerplaatsen, uitkijkpunten op bergen, midzomerspektakels met dans en accordeons en natuurlijk kubb-spel.

Natuurlijk hebben we ook andere dingen gedaan. We zijn naar de kermis geweest. Toch geinig om te zien dat verschillende mensen een totaal andere uitdrukking hebben bij dezelfde attractie... Ik vraag me dan altijd af wat er in die mensen omgaat.

En dan heb ik ook nog 'ns een eekhoorn gezien. En gefotografeerd. Dat gebeurd me niet zomaar iedere dag. Deze kwam gewoon gezellig amandelen eten.

Afgelopen weekeinde

hebben we natuurlijk ook met de nieuwe lens lopen spelen.

Scherptediepte en Bokeh

Nieuw speeltje...

Het is even een aderlating, 3700 kronen voor een lens, maar hij is er. M'n nieuwe Canon 85mm 1.8 USM. Lekker beest, heur. Besteld bij Foto Konijnenberg in Den Ham, en na veel vol verwachting en kloppend hart eindelijk per post gearriveerd.

Dus ik de stad in. Spelen maar. Moeilijk hoor, dat scherpe straat-foto's bouwen met een zo'n groot diafragma.

Zondag...

Zaterdag is de dag waarop we altijd gaan brunchen met Carl-Fredrik en Lars, maar deze keer kwam het er niet van. Gewoon helemaal niks gedaan. Dus is het hele verhaal naar de zondag verhuisd, maar ja, dan is het altijd even zoeken naar een caf? wat open is. Deze keer kwamen we bij Vurma terecht. Een leuk tentje op Kungsholmen, naast het Vasa-park gelegen.

De koffie is goed en het personeel is vriendelijk. Op ??n of andere manier lukken die mensen er in om het geheel een bijzonder persoonlijk tintje te geven. Onder andere heten alle broodjes zoiets als "De Ex", "De Vreemdeling", "Het lekkere ding" en dergelijke, en zijn van bijzonder goede kwaliteit. Als je ooit 'ns in Stockholm komt op een zomerse dag, ga er dan langs en ga in de zon zitten met een warm broodje en een kop koffie.

Daarna zijn we met z'n allen wezen mini-golfen op S?dermalm. Mini-golf is een fijne sport. Een rustige sport. Een sport waarbij agressie bijna niet voorkomt.

E?n van de dingen die ons wel stoorde was dat Friskis & Svettis in het park aktief was. Friskis en Svettis betekend zoiets als "de plaats waar je gezond bent en zweet" maar dan als smeeknaam. Verschrikkelijke keten van sportscholen. Van die mensen die Seinfeld een life-style aansmeren waar hij niet meer afkomt.

Dus wat deden die mensen daar? Ja, ze gingen hele verschrikkelijke Zweedse schlager/dansmuziek spelen in het park, en daar gingen dan 250 man aerobics op staan doen. Zomer-gym noemen ze dat. Lisa commenteert hier dat die muziek best wel aardig is. Maar ja, da's een diskussie die tussen ons al een hele tijd gaande is. Maar voor een Nederlander was het toch wel een spektakel hoor, die hossende menigte.

Al met al een hele fijne dag, met ijs, mensen kijken en de zon op 't bolleke. Stockholm is een echte zomer-stad. In de winter is er geen ruk te beleven, maar dat wordt met een beetje goed weer meer dan goed gemaakt.

Weird Solutions.

Een paar vrienden van me, Bud en Jaan (wie raadt er wie ze zijn?), hebben een klein bedrijfje, Weird Solutions, dat DHCP-, Bootp, SysLog en TFTP software ontwikkeld.

Nu zijn die mensen hardstikke enthousiast over m'n fotografie, dus ze wilden dat ik wat portret-foto's voor hun website nam. Zijn de bovenstaande foto's wat?

Drie keer raden...

Henke en Lisa's bruiloft

... wie er thuis weer internet heeft? En dat allemaal dankzij The Essex Green...

Disc-Golf

Frisbee-golf. Oftewel Disc-Golf. Een wat uit de hand gelopen hobby. Eergisteren heb ik dan de magische 70-grens gebroken. Dat wil zeggen dat ik ondanks een verschrikkelijke wind een 18-hole rondje in 69 worpen speelde. Voor diegenen die meer willen zien is er de Gallery

Moederlijke instincten.

Lisa met haar nichtje

De Dag van de Arbeid

Ik lig wat achter op schema, want m'n internet thuis is nog niet wat het ooit was, maar op Zaterdag 1 Mei ben ik fijn in het zonnetje door Stockholm gelopen. Nu is 1 Mei in Zweden nog zo'n ouwerwetse gekke communistendag. Er wordt door allerlei lieden gedemonstreerd en gedaan, met rode banderollen, maskers, geitenwollen sokken en andere enge zaken. Ik ben niet zo rechts hoor, thuis stem ik PvdA, men hier in Zweden is de linkerkant helemaal van de pot gerukt. Ik kan me er niet positiever over uitdrukken, het spijt me. Werkelijk.

Zo ook deze keer. Een politiebusje met uiterst verveelde agenten reed voor ??n van de vele proteststoeten uit. Deze stoet bestond uit een aantal verschillende typen demonstranten.

De eerste honderd meter mensen bestond uit Syndicalisten, Communisten en wat meer extreme Socialisten. Vrolijk stappend met hun leuzen uit de zeventiger jaren of erger, hun geinige rode spandoeken en veel Doctor Martens toch een aardig gezicht. Viel me op dat er niemand in pak bij liep. En ook bijna geen pasgeschoren, kortgeknipte heren. Kortgeknipte dames, dat wel natuurlijk. En een paar piraten of zo.

Mensen die vinden dat EU/Globalisering per definitie slecht is, persoonlijke vrijheid aan alle kanten ingeperkt moet worden om de burger te beschermen, onderwijs van laag niveau moet zijn omdat anders niet iedere boerenlul hetzelfde opleidingsniveau kan krijgen en iets van een vrije markt maar eng en kwaadaardig vinden. Vaak student, gepensioneerd, of alcoholverslaafd. Ook wel te herkennen aan Che Guevarra-shirts en tasjes met hamer en sikkel erop.

Daarna was het tijd voor de Anarchisten. Gek genoeg allemaal met dezelfde maskers, vrijwel uniforme kledij en strak georganiseerd. Toch raar hoor, want ik wist nooit dat anarchisten daar zo van hielden. Hier in Zweden hebben die mensen wel vaker demonstraties. Daar worden dan stenen bij naar onschuldige mensen gegooid en er wordt met veel jolijt en vreugde altijd wat met etalages en bakstenen gedaan. Je zou bijna denken dat die demonstraties handig zijn als er geen voetbalwedstrijden zijn om bij te vechten en vernielen, zal ik maar zeggen.

En Zweden zou Zweden niet zijn als er geen hele horde met militante Feministen aan bod kwam. Schreeuwende individuen die vinden dat onder "gelijkwaardigheid" manshaat en positieve discriminatie verstaan moet worden, over het algemeen groeperingen die weigeren hulp en bijval van mannelijke vrijwilligers te accepteren omdat dat tenslotte allemaal paternalistische potentiele verkrachters zijn. Kortgewiekt en vaak in oude uniform-broeken gekleed, veelal ook te herkennen aan de Doe-het-Zelf tattoeages en de kilo metaal die op vele plaatsen door het gezicht gejast wordt.

En de gedachte kan me ook niet ontgaan dat diegenen die bij de dag van de Arbeid demonstreren in dit land diezelfde arbeid vaak schuwen als de pest. Iraanse taxichaufeurs en kiosk-eigenaressen die zich de tering moeten werken in een bevooroordeelde samenleving zie je er niet tussen lopen. Die stemmen in Zweden allemaal rechts, hetgeen in Nederland PvdA zou betekenen.

Je zou kunnen zeggen dat ik niet zo objektief ben in m'n verhaal, maar kom hier maar 'ns vier jaar wonen. Dan wordt je ook moe van die mensen.

Money shot HP reclame?

Zoals gisteravond gezien op de achterkant van bussen, in bushokjes en dergelijke: de nieuwe HP reclame-campagne in Zweden. Ik vind het een aardig plaatje hoor, daar niet van, maar evengoed een leuke grap in het politiek korrekte, feministisch georienteerde Zweden. Toen ik de marketing-afdeling op de poster aansprak (het zijn bijna allemaal vrouwen) zeiden zij dat ze dat soort associaties niet hadden bij die foto.

Wat vindt u daar nou van?

Duitsland II

Vorige week was ik dus weer in Duitsland. Het doet me altijd ergens wel goed om naar Duitsland te gaan. Ik kom dan altijd in B?blingen terecht, en ik begin het bijna als thuisreisje te zien. Ze eten meer vlees, ze hebben een bepaalde manier van doen, het is eigenlijk gewoon zo dat Nederlanders meer door de Centraal-Europeese cultuur be?nvloed zijn dan ze denken. Dat merkte ik ook toen ik in Praag was. En dat doet me dan weer goed, want dat Scandinavische wordt je af en toe toch wel beu.

Op weg naar het vliegveld zagen Lisa en ik die bus rijden met die No Fear sticker er op. Die was grappig. "Hihi", zei ik. "Wat?", vroeg zij. "Nou, kijk, die sticker... Da's een goeie", zei ik. "Hihi" zei Lisa, en ze pakte de camera en deed "klik".

Nou was het zo dat ik over M?nchen heenvloog, want direct van Stockholm naar Stuttgart, daar doet de SAS niet aan. Dus dan loop je zo twee uur te doden op een vliegveld. En da's zo saai dat je dan maar met je camera gaat lopen spelen, want dat anonieme koffie-drinken aan anonieme tafeltjes in anonieme vliegveld-caf?'s is ook maar tien minuten leuk. E?n geinige ontdekking die ik deed was die reclame-stunt van dat autoverhuurbedrijf. Die hadden allemaal pas-poppen strak in het pak gehesen en met een namaak krant in stoelen en op hoeken gezet. Ludiek wel, hoor.

Na alle geleden ontberingen, vluchten met verkoudheid en verstopte oren, een training die uiterst matig van kwaliteit was deed het me dus weer deugd om naar Wolfi's te gaan. Daar heb ik het al eerder over gehad, maar ik kan er maar niet over ophouden. Heerlijk gegeten. En een grote fooi gegeven, want dat was ik in alle opwinding de vorige keer straal vergeten. Daar heb ik me nou twee weken over lopen schamen eigenlijk. Deze gratis-reclame is dan ook eigenlijk ook wel een beetje het gevolg van een plagend schaamtegevoel.

Ook omdat die man en z'n vrouw zo aardig zijn. We zaten vorige keer te eten, Pascal (B) en ik (NL), en toen kwam de man op het eind naar ons toe. Eerst 'ns gekeken wat we aan het praten waren, toen erbij gaan staan om uit te leggen dat ie drie jaar in Katwijk gewoond en gewerkt had. Leuk hoor, gewoon slap ouwehoeren met mensen die je niet kent. Da's ook zoiets wat ik in Scandinavie mis. Dat ongecompliceerd joviale. Contact met m'n buren, en dat soort zut.

Deathtrap

Sc?ne uit D?dsf?llan

Yesterday I went to see D?dsf?llan, a play based on Ira Levin's Deathtrap. A friend of mine, Henrik A, had the leading role in the play, and he was enthusiastic about the rehearsals, so I thought I'd give the show my undivided attention for an evening. So Lisa and I took the camera and went to the theatre. Or rather, to Norrlands Nation, one of the student organisations in Uppsala.

I'd seen the 1982 movie, Deathtrap with Michael Caine, so I knew what to expect from the story. In spite of this the whole experience was wildly entertaining. The Swedish dialogue was good, the jokes were funny and the atmosphere was one of relaxed fun and somehow they managed to keep up the suspense anyway. Best 50 Crowns I ever spent. Funny how seeing this piece made me want to get involved with amateur theatre.

During the show I took a number of Pictures, some of which can be found in this gallery. As for the picture above, I took that *exactly* when they turned off all the lights at the end of the show. But it turned out cool, I think. Guess luck does play a role in photography.

Tijd voor een nieuwe insteek...

Ik was vandaag wat aan het zoeken naar een paar foto's voor m'n 't Wintert gallery, maar helaas. De lente is uitgebroken.

15 Graden in de plus, stralende zonneschijn, ik hoef niet eens m'n winterjas aan. Poeh.

Iedereen hier dus ook in de gloria. Met T-shirts, ijsjes en vrolijkheid en jolijt alom. Lekker hoor. Eindelijk 'ns van die deprimerende koppen en die col-truien af.

Is't bij u ook zulk 'n lekker weertje?

Tentoonstelling...

Foto uit: "Cuba Libre", 2000, ? Philip-Lorca di Corcia

Gezien in Dagens Nyheter: Er gaat in New York een tentoonstelling geopend worden over de mode-fotografie van het eind van de 20ste eeuw en het begin van de 21ste eeuw. Hoe mode-fotografie be?nvloed wordt door cultuur van de pop-, hoge- en lage- typen.

Toch benieuwd of 'ie ook naar Zweden komt, die tentoonstelling. Het is een gegeven wat me interesseerd. Ergens heb ik nooit van glamour-fotografie gehouden, maar sinds modefotografie meer op straat- en kunst-fotografie is gaan lijken is het bijna interessant geworden.

Ik vind dat wel interessant, dat er nou mode-reportages worden gemaakt die me sterk aan de video van "Smack my Bitch Up" doen denken. Om nog maar te zwijgen van het beeld van de vrouw wat er gepresenteerd wordt in al die bedroom-, beat-up- en vaag uitziende reportages.

Kleur of Zwart-Wit?

Deze foto heb ik dus gemaakt in Avesta, waar ik een graf naast een kerk onder een hoop sneeuw zag liggen. Dit bezoek aan Avesta is een reis waar ik op zich wel meer over kwijt zou willen, maar ik word op het moment getergd door de vraag of deze foto nou cooler is in Zwart-Wit of in Kleur.

Zegt u het me maar, mensen.

From Here to There and Back again

... A technicians tale.

Vandaag maar 'ns voor het werk op en neer gevlogen naar Gotenburg. Da's een mooie stad, met een leuk centrum, een aantal fantastische platen- en boeken-zaken en een erg leuke koffietent waar je ook eerste klas cigaren uit een enorme humidor kan kopen. Die is ongeveer net zo groot als m'n badkamer en goed bevoorraad.

Maar als je zo per vliegtuig op reis bent voor het werk heb je daar geen tijd voor. Dan zie je twee vliegtuigen, twee vliegvelden, twee taxi's en een vergaderzaal. Best wel jammer, eigenlijk.

Impressions

After one week back home in Sweden I finally feel I've unwound enough to write some words about my impressions of Chris' and my trip to Nederlands. Going by car non-stop we arrived very late, Chris' mother's warm welcome, putting her hands around my face, immediately making me feel like a non stranger, Chris' dad still waiting up even if he's not well.

Walking around in Emmeloord that first day I noticed that they don't have hedges between the houses, which to me is very nice and unusual. The days followed by meeting his open hearted sister with family, her children just popping up at grandmothers house, no appointments made, no calls before, just showing up... very un-Swedish. Sitting there one evening at the round table with Chris' brother & Co, chit-chatting as if we were always around the corner.

Amsterdam - meeting Chris' close friends - learning which word I can say before any dutch word at all, finding out that Bebel Gilberto is really good, an extremely nice dinner one evening that made Almere actually seem like a nice town. In Amsterdam I met female waitresses for the first time ever that were nice to me as a woman with male company. A city that has people riding bicycles and carrying large objects like for example a huge painting or wooden boards at the same time must be a very pleasant place.

Then of course we saw the beautiful countryside of Zeeland and Flevoland, the mills and the cosy caf?s and the red light district of Amsterdam. Oh, I must not forget the bitterballen (in Swedish this word is very funny). Yes, I had a very good time, it would be strange if I hadn't when a beautiful family stood there on the lawn, smiling through their melancholy, waving us goodbye.

Van Gogh?

Heeft u dat nou ook wel 'ns? Zo'n ding waarvan je hoog gespannen verwachtingen hebt, maar wat uiteindelijk een anti-climax blijkt te zijn?

Ik dus wel. Toen ik met Lisa in Nederland was, was ??n van de punten dat op de agenda stond een bezoek aan het Van Gogh museum. Daar was ik nog nooit geweest, en dat zat een beetje hoog.

Dus wij daar naar toe getogen. Bij de kassa begon het al. E?n entree biljet kost negen Euro voor een volwassene. Twee keer negen is achttien. Toch al niet goedkoop, maar we gingen vol goede moet met de VISA/Mastercard in de aanslag staan. "Bij bedragen onder 25 Euro nemen we geen kredietkaarten aan" zei de verkoper uitgelaten. Nu is betalingsverkeer in Nederland verschrikkelijk primitief, maar bij het Van Gogh museum? Dat had ik nog nooit op de viool horen spelen. Dat moet die mensen geld kosten, met al die toeristen-paartjes die daar naartoe willen, maar niet kunnen vanwege de financi?le Neanderthal-mentaliteit.

Zo rap lieten we ons echter niet afschrikken. Na het tappen van enkele flappen dan toch maar 'ns betaald. Eindelijk waren we binnen. Een enorme rij voor de garderobe verwelkomde ons. Met daarnaast een groot bord dat het niet noodzakelijk was en dat waardevolle zaken toch vooral op eigen risico achter gelaten werden. Dus ik die garderobe ontweken. Wordt ik me daar door een suppoost aan m'n oor getrokken. "Die tas mag niet mee naar binnen" werd er gegromd. Dus ik "Hier zit voor 2500 Euro aan fotospullen in. Als jij me met je bloed ondertekend een garantie geeft dat er niks gebeurd laat ik ze achter". U begrijpt het al: Vijven en zessen. Heel erg veel zelfs.

Na veel gezeik en voet bij stuk dan toch maar naar binnen gelaten, inclusief fototas. Dus toen de werken van Van Gogh en een paar van z'n tijdgenoten bekeken. Van Gogh is een aardige schilder hoor, daar niet van, maar het viel me op dat er letterlijk niets tussenzat wat echt indruk op me maakte. Me greep. Helemaal niets. Wel mooie dingen hoor, maar niet wereldschokkend. Eigenlijk hingen er twee dingen van Toulouse-Lautrec die ik nog het mooiste vond. En twee op de begane grond waarvan ik de naam van de schilder helaas vergeten ben. Iets met boeren & buitenlui. Grote doeken wel.

Vervolgens richting merchandise-handeltje gegaan. Vijf Euro voor een koelkast-magneet met de zonnebloemen er op. Allemaal erg commercieel en niet zo smaakvol bovendien. Wederom was het meest interessante niet iets dat zoveel met Van Gogh te maken had, maar een boek over Japanse erotische kunst. Tuurlijk, hij spaarde wat spul en schilderde een geisha, maar toch.

Het leukste aan het hele bezoek vond ik niet de kunst en zeker niet het "vriendelijke" en "behulpzame" personeel. Het leukste vond ik het gebouw, de mensen die er waren en de uitgang van de toiletten. Al met al toch wel aan te raden hoor, dat Van Gogh museum. Je moet het zeker minstens ??n keer gezien hebben.

For Eddie...

Another scene from Holland. I couldn't resist. We'd driven from Zwolle to Den Ham to buy my new camera. On the way back, just before you drive back into Ommen, we saw this mill.

The cool thing about this mill is that it's being renovated by volunteers. They're even planning on running it as soon as all is done. You can go into the mill and chat to some of the volunteers. The miller I talked to was kind enough to take 15 minutes and explain the workings of the mill before I had to wander off.

God, the inside of that mill reminded me of childhood. Wood lying around, tools, oily rags, and the smell of wood chips and paint.

Zeeland.

Ik ben dus de afgelopen week op vakantie geweest. Lisa mee, met de auto via Denemarken naar Nederland geweest. Nu zijn vakanties thuis meestal niet zo rustgevend. Diegenen onder ons die in het buitenland gewoond hebben zouden het moeten herkennen: van hot naar her gevlieg om alles en iedereen te bezoeken.

Lisa, m'n ouders en ik zijn dus in het kader daarvan een dagje naar Zeeland geweest. Die mensen zijn niet meer zo mobiel, dus het is een leuke manier om de kennismaking met Lisa te bevorderen en ze 'ns buiten de deur te laten komen tegelijkertijd. Bovendien was Lisa nog nooit in Zeeland geweest.

In Zeeland is het eigenlijk nog best wel lekker rustig. Dat merkten we al toen we van Zuid-Holland richting Zierikzee reden. De wegen kleiner, minder autos. In Zierikzee was het markt, maar de stadskern was ver van druk. Op de markt kwamen we ook een ouderwetse kaasboer tegen die m'n camera met argusogen bekeek. "Je gaat toch geen foto maken?" Uiteindelijk toch maar met z'n collega geposeerd.

Op Tholen heb je van die kleine leuke dorpjes als Smediek (Sint Maartensdijk), Pooflie (Poortvliet) en Scherpenisse. In Smediek kun je dan ook nog 'ns heerlijke ham, leverworst en verse Zeeuwse worst halen bij slagerij Op Den Brouw. Neeleward heeft dat allemaal met zorg in mekaar geflanst na hoogstpersoonlijk ook nog 'ns de dieren geslacht en gebrand te hebben. En dat sinds 1940 of zo.

In Zierikzee een discussie gehad met oudere dames over het feit dat niemand nog Zeeuws lijkt te leren, bij Scherpenisse een gesprek met een visser die uit Tilburg daarheen verhuisd was, het natuurschoon bewonderd en tenslotte bij de bakker in Smediek 23 bolussen gekocht. Mensen praten er nog gewoon met je en hebben tijd. Da's toch heerlijk hoor, want in Zweden wordt het al te vaak maar met opgetrokken wenkbrouwen bekeken als je met vreemden een praatje maakt. Hoe dan ook is Zeeland een mooie provincie. Ga er 'ns een kijkje nemen.

Dapper...

"'t is toch wat..."
"H??"
"Nou, iedereen zegt maar dat we zo saai en stug zijn..."
"Wie, iedereen?"
"maar we doen het toch maar."
"hoe bed-?"
"Ik bedoel, in de kou, het donker... eigenlijk is het gewoon zeven maanden per jaar pissig."
"Nou.."
"...maar we doen het toch maar. We vechten ons naar de bushalte, naar 't werk. Makkelijk praten hoor, die Italianen. En Fransen. Puh."
"Hm"
"Eigenlijk zijn we dappere mensen."

En weet je wat? Ergens heeft ze nog wel een klein beetje gelijk ook.

Voorjaar?

Arno zei het hier al, het voorjaar is in aantocht. Dit weekeinde waren zeer veel Zweden optimistisch en blij. Op zich niet zo opzienbarend, maar in dit geval had het met het voorjaar te maken. De winter is een heet hangijzer in dit land. Het is namelijk zo dat Zweden nogal van de zomer houden en de winter maar donker en deprimerend vinden. Daarom wonen ze dan ook in Zweden, zeg maar.

Zo snel je dan een zonnig en (relatief gezien) warm weekeinde hebt, waar de sneeuw zelfs wegsmelt misschien, krijg je van dat "Oh wat heerlijk, de lente is er eindelijk" optimisme. Het is alsof het land uit een winterslaap lijkt te ontwaken. Zo was het dus ook dit weekeinde. Blijheid en vrolijkheid alom, met andere woorden.

Totdat we met z'n allen vanochtend wakker werden en buiten de deur keken...

Toen was het 's nachts plotsklaps weer tot een winter-wonder-land verworden. Met alles wat daarbij hoort, natuurlijk. Files (de Zweedse versie, waarbij je ge?rriteerd raakt omdat je 60 rijd door de sneeuw in plaats van 120), Koukleumen bij de bushalte, en natuurlijk te laat op het werk voor velen (zie files).

Het resultaat hiervan was natuurlijk klagen. Veel en hevig. Kutweer, rotsneeuw, fuckverkeer, ik dacht toch dat eindelijk de lente was aangebroken, waarom woon ik hier en allemaal van dat soort flauwekul.

Ik weet het niet hoor. Ik vind winter leuk. Het beste geluid wat er bestaat is toch immers het knirpsen van verse sneeuw onder de schoenen, of beter nog de skies? Zonder winter zou ik de lente en zomer lang niet zo op prijs stellen, en wat mij betreft mag ie een poosje blijven.

Op stap met de collegae...

Gisteren heb ik dus geen kans gezien om een dingetje te posten op het weblog omdat we met de hele afdeling naar een eiland in de archipel van Stockholm waren afgereisd.

De conferentie was van zeer hoge kwaliteit en werd door alle deelnemers als zeer interessant ervaren.

Moet een mens daar verder nog commentaar op leveren of lijkt dit genoeg te zijn? Gelukkig hadden ze dan wel weer een pool-tafel in het hotel.

Stockholm in de ochtend.

Stockholm, wel bekend als hoofdstad van Zweden, is een rare stad. Hij is namelijk opgedeeld in allerlei eilandjes die door de inheemsen "Holmen" of ook wel "Malmen" genoemd worden. Op elk van die eilandjes heeft een bepaald type inboorling zich gehuisvest.

Op ?stermalm vindt men zo bijvoorbeeld de kakkers met een stadsjeep en wat van pappa's poen. Hier moet je het haar naar achteren dragen, in kunst investeren en op de zogenaamde Moderaten stemmen. Op S?dermalm vindt men de bohemen en andere "alternatievelingen" zoals kunstenaars. Hier mag je geen geld hebben - ook al is een flat net zo duur als op ?stermalm - en moet je op de socialistische partij stemmen.

Voor ouderwetse mensen die gewoon werken moet je dan weer op een ander eilandje zijn. Verkeer, communicatie en kruisbestuiving tussen de eilandjes zie je wel af en toe, mar wordt met argus-ogen bekeken.

Vanochtend liep ik dus wat rond in het land der Bohemen, S?dermalm. Lisa is ziek, de arme schat, dus ik was wat soep, sap en tampons voor d'r aan het inslaan. Als goede foto-junk had ik natuurlijk de camera op zak. Nu zijn ze vlakbij waar Lisa woont ("Ringen") aan het ombouwen. Dat doen ze al sinds het begin der tijden als je het mij vraagt, en de omgeving ziet er dien ten gevolge uit als Bosni? halverwege de jaren negentig, met grote betonnen muren en lelijke hekken om de burger te beschermen.

Aangezien Bohemen nogal van een partijtje "Kultur" houden, plakt men regelmatig affisches en posters op deze hekken en muren. Da's handig, want zo hou je makkelijk tijdens de wandeling van flat naar auto het culturele leven van Stockholm in de peiling. De mensen van de gemeente vinden dat maar niks, natuurlijk. Die vrolijke posters met interessante concerten en voorstellingen ontsieren die mooie betonnen muren - in stemmig grijs uitgevoerd - en hekken - ook in stemmig grijs uitgevoerd - maar. Dus moeten ze weg. Het resultaat is hierboven te zien.

Rare jongens hoor, die ambtenaren.

Slaaptekort...

Soms heb je het idee dat je in een film-sc?ne zit die zich steeds herhaalt. Zo was het ook gisteravond. Natuurlijk had iedereen in m'n woning-cooperatie de wasserette het hele weekeind geboekt, dus kon ik tussen negenen en twaalven aan de slag. Dan heb je nog mazzel dat je in Uppsala woont, want in Stockholm doen ze gewoon na tienen de stroom afsluiten.

E?n van de weinige voordelen met die gedeelde washokken in dit land is dat het vaak van die industri?le wasmachines en -drogers zijn. Dus 20 Kg was duurt maar een uur om schoon te krijgen, en dan anderhalf om het strijkvrij droog te krijgen. Maar daar moet je op wachten. Want er staan anderen in de rij. Zo gisteren natuurlijk ook.

"Ik ben moe", zei Lisa, "ik ga maar 'ns naar bed". Geen zin hebbend de was 's ochtends in allerijl binnen te halen zei ik dat ik "zo ook kom". Iets wat ik eigenlijk haat, want op ??n of andere parano?de manier doet me dat apart naar bed gaan altijd vermoeden dat ik in een slecht huwlijk ben beland. Maar zo gezegd zo gedaan.

Nu rook ik tegenwoordig Javaanse Jongens, iets wat ik in Nederland nooit deed, en ook iets wat door EP's Trailer Park kernachtig bezongen werd met de woorden When we broke up, we both started smoking.. Dus niet getreurd, ik kon een peuk roken, wat met m'n site vogelen en een episode FarScape bekijken. Men valt terug in vrijgezellen-gedrag. Om half twee haalde ik toch de was maar 'ns op, om daarna nog 'ns een robbertje Call of Duty te spelen en de huizen aan de andere kant van de straat te fotograferen. Al met al half vier voordat je slaapt.

Op m'n balcon staand kwam ik tot de conclusie dat ik als nachtbraker me op een hele tastbare manier aan iedereen en diens bestaan ontkoppeld voel. Je bent, als je zo laat op bent zonder redenen of alcohol, verworden tot een voyeur, een buitenstaander die alleen maar observeert. Kijken naar de mensen en hoe ze hun lichten uitdoen, kijken naar de hemel die schittert in al z'n stilte, kijken hoe de laatste nachtbus, grauw en leeg, zich een baan ploegt door de half bevroren sneeuw, het groene gezicht van de chauffeur wat je meewarig aankijkt in het voorbijgaan.

En toen kwam het. Het beroemde punt in de nacht waarop de rasechte nachtbraker zich de eeuwige vraag stelt: *NU* naar bed om een paar uur slaap te krijgen, of er gewoon schijt aan hebben en vroeg naar het werk gaan?

Ochtendspits...

Ik werd wakker met m'n dame naast me in Uppsala, en da's altijd een vreugdevolle ervaring, maar vanochtend werd het allemaal zo besodemieterd... Zij heeft werk in Stockholm waar je pers? voor achten moet zijn. En ik ben geen ochtendmens. Dus zij stond half zeven klaar in de hal met jas, schoenen en sjaal aan, terwijl ik in hemdsmouwen naar sokken aan het zoeken was en m'n PC's in m'n tas stopte.

Al met all ben ik zo traag als dikke stront in de ochtend. Ik houd niet van de ochtend. De ochtenstond kan van mij part in de bek gescheten worden. Goud in de mond? Bah. Humbug. Kort verhaal lang, iedereen was geagiteerd, ge?rriteerd, en ook nog 'ns te laat op het werk. Oh well. Nu vermoed ik dat mijn afkeer van de ochtend en liefde voor de nacht wel 'ns aangeleerd gedrag konden zijn. Heeft iemand een idee hoe ik dit kan veranderen? Zij verdient dit gezeik niet iedere keer, zeker niet aangezien ze binnenkort naar Uppsala verhuisd.

Ach. Om te kalmeren maar 'ns lekker naar "Rainy Day Music" van m'n oude helden, de Jayhawks zitten luisteren. Zonder meer ??n van de betere platen van 2003. Lekkere country-ge?nspireerde gitaar-rock van hoog gehalte met fantastische harmonie?n en goede doses melancholie en haardvuur... Ik snap nooit hoe de band niet populair kan zijn... Ze zijn niet mager en cool genoeg waarschijnlijk.

Maar ja, er is zoveel wat ik niet snap. Sorry Lisa.

Saturday night till Sunday morning

Zaterdag een fijne dag gehad. Bij het wakker worden al direct met z'n allen in de stress omdat Lisa haar 30-jarige bestaan ging vieren. Blijkbaar doen ze in Zweden bij leeftijden als 25 en 30 hele grootse dingen. Daar is een klap tijd en geld tegenaan gesmeten in dit geval, zoals je onder andere al in het goulash-verhaal hebt kunnen zien.

Na veel vijven, zessen en schoonmakerij was ik het echter zat, en ontstond de behoefde aan frisse lucht, dus toen ben ik maar 'ns met camera en portemonnaie op zak de stad in getogen. Per metro, want daar zijn zoveel leuke mensen altijd. Kiekjes van een Bob-Dylan-kloon, een "sympathieke", "lieve" oude dame, een kussend paartje en een oudere heer met zijwielen later was ik dan bij de platenzaak aangekomen die het reisdoel vormde, alwaar ik me nog even kwaad gemaakt heb, want de nieuwe Al Green is *alleen* in een kopieer-beveiligde versie te krijgen, en die inferieure rotzooi koop ik gewoon niet.

Op weg terug naar huis met vier nieuwe platen op zak nog langs een kapsalon gekomen die "Crinkle Hair" heette. Ik vraag me dan altijd weer af wie daar de klanten zijn eigenlijk. Bovendien nog gezien dat de jaarlijkse "Slutspurt" is begonnen. Dat betekend helaas niet dat er sletten gespoten worden, maar is gewoon het woord voor de laatste loodjes, het eindsprintje als het ware, van de jaarlijkse uitverkoop. Meer kan ik er niet van bakken. Toch altijd leuk om de reacties van Engelstaligen op die borden te zien.

Feest was goed. Werd een beetje wazig met toch een drankje of twee, waar die foto wel van getuigd. Opruimen de dag erna ging gelukkig goed, want wonder boven wonder had ik geen kater opgelopen. Zal waarschijnlijk iets te maken hebben met die liter sap die ik op het eind van de avond naar binnen kinkte.

Wat mij echter verontrust is het niveau waarop de vrienden van Lisa aan haar denken: Ze kreeg een zelfgedrukt boek met een 20-jaar-vriendschap-kroniek van ??n vriendin, en een video-productie in dezelfde geest van drie anderen. Erg ontroerend en leuk allemaal. Net alsof je een avond naar Mies Bouwman hebt zitten kijken, maar dan live en met spontaan applaus.

NesTea...

As seen & photographed by yours truly in Edinburgh. Scotland, residence of kings, and of course the computer science student that is u.n.p.o.c. Today was a slow day, filled with the kind of humour depicted above. My colleagues are definately *that* kind of people, and I surely don't mind. Annoying things did take place though...

I found out that planning is a funny thing. The choir in which I sing had decided *not* to go through with a Tosca gig, namely singing as a support choir from the audience at the end of act 1 (or was it 2?), upon which I had merrily, not to mention immediately planned a skiing trip to Dalarna with Lisa and some of her friends.

So as soon as this was all decided I get a mail from the choir-people that although we are fewer than really needed, we're going to do it anyway. So my dilemma is this: Doing shit that I think is boring but which I promised to participate in or going skiing?

Grmbl. Ask not for whom the bell tolls, because I've got a gut feeling it tolls for me.

Gondolen...

Yesterday, Lisa turned thirty, which means I was up at 6 fixing breakfast, giving her her present and all that, and in the evening we went and had some dinner in Gamla Stan.

Some friends of hers had fixed a surprise gathering at Gondolen for her, and I was the one lying to her all day and dragging her over there...

But holy schmokes, they have good drinks. It's quite the renowned place, and their bar is as renowned as their kitchen. I can recommend the following drink to the lovers of spirits:

Hemingways
- Fresh strawberries
- Dark rum
- Bols Advokaat
- Lime Juice
- Orange Juice

Yeah baby! Yeah!

K-koud h

Berekoud.

Op ??n of andere manier moest ik verschrikkelijk aan Henk Spaan en Harry Vermeegen denken bij het nemen van deze foto. Het bizarre aan het weer hier is dat het gisteren in Uppsala zo koud was dat ik m'n auto met een spade door een barri?re van opgeworpen ijs en sneeuw moest hakken om uit m'n parkeerplaats te komen (dankuwel, meneer de sneeuwploeger...), en vandaag in Stockholm, 60 km ten zuiden van Uppsala, kijken we naar gras langs de kant van de weg, schijnt er een bleke zon en is het boven nul.

Schizofreen weertje hoor. De grond zien zonder sneeuw in Februari is onrustwekkend. Ik heb het idee dat de winters milder worden, hetgeen betekend dat het ski-seizoen er aan gaat. En dat geeft de burger niet bepaald moed.

Amsterdam...

Dit is nou waarom ik van Amsterdam houd. Vandaag was ik met camera en al op stap in Stockholm, waar het grijs is. Niet alleen de straten, maar ook de mensen. Doet me denken aan een discussie die ik met Alex had om Dublin.

Hij klaagde over het gebrek aan kleurrijk volk in Dublin, terwijl het in Amsterdam gewoon prijsschieten is het hele jaar rond. En dat geldt ook voor Stockholm. Tuurlijk, iedereen is hip, modieus en zo, maar het zijn enorme sjabloon-mensen.

Da's met andere woorden niet de perfecte stad voor de mensen-kijker of -fotograaf. Deze foto bewijst dat Amsterdam gewoon een stad is waar je van moet houden, puur en alleen vanwege de gekken die er rondlopen. Ik heb meer van zulke foto's, dus er komt een Gallery met foto's genomen in Amsterdam...